beste mijnheer hugo camps

Geachte Hugo Camps

Om te beginnen: wij zijn fan. De manier waarop u de sportactualiteit wekelijks onder de loep neemt, kritisch en toch steeds met een humoristische toets, hoeft ons reeds lang niet meer te overtuigen. Poëzie gekoppeld aan ironie, soms zelfs - u zal het wellicht met een milde hoofdknik toegeven - licht sarcasme.

Zo liet u in uw column van dit weekend uw licht schijnen over de wedstrijd Barcelona - Chelsea en had u bedenkingen bij de prestaties van onze Belgen Hazard en Courtois - u hebt dan ook recht van spreken, als notoir voetbalkenner. Hazard was in Camp Nou niet meer dan 'een vuiltje in het oog' en Courtois noemde u finaal 'een genetisch misverstand: doelman van Bocholt VV', hetgeen in onze club aanvankelijk verwondering, vervolgens enige vragen maar tenslotte toch vooral dankbaarheid losmaakte. Dachten we aanvankelijk nog dat u op een gemakkelijke manier onze bescheiden club te kijk zette, dan beseften we al snel dat u - gezien uw status van taalvirtuoos en voetbalorakel - op een niveau dacht dat voor ons, eenvoudige lieden van Bocholt VV, al te hoog lag.

Humor, u bedient er zich van alsof het uw koffiezetapparaat betreft, zo vlot. Het zou ons niet verbazen als u op de redactie naast taalvirtuoos en voetbalorakel ook wel eens als vrolijke frans optreedt, zo eentje die op personeelsfeestjes de wilde dansen opent, rond de klok van tien en na vijf glaasjes cava. Humor zit 'm vaak in de vergelijking, dat weet u als geen ander, en de vergelijking die u in bovenvermelde column trekt, is werkelijk fenomenaal. Waar een ander zich neutraal zou opstellen en opteren voor een kolderploeg als FC De Kampioenen om Thibaut Courtois mee uit te lachen - wat heeft die prutser tenslotte bewezen, nietwaar mijnheer Camps - kiest u voor een bestaande club, eentje die het als dorpsclub al meer dan vijftien jaar uitzingt in de nationale afdelingen, met beperkte middelen dus, en zo schetst u een wondermooi contrast met de geldfabrieken die Barcelona  en vooral Chelsea FC zijn. In Bocholt zijn er geen weldoeners uit het oosten, geen transfersommen en geen opleidingsvergoedingen, en dat alles weet u als notoire kenner maar al te goed, zodat uw pamflet bijna als een aanklacht klinkt tegen het huidige voetbalbestel. Bovendien hebt u ongetwijfeld reeds herhaaldelijk opgemerkt dat Bocholt VV wekelijks een tiental namen op het wedstrijdblad pleegt te noteren van spelers die het zelf heeft opgeleid, uit een wingewest van zo'n 13.000 zielen, en dit - u blijft verontwaardigd parallellen trekken - in schril contrast met voornoemde clubs, hoewel hun wingewesten toch ietwat groter zijn.

Kortom, niets dan dankbaarheid hier in Bocholt, waarde mijnheer Hugo Camps. U verkiest voor een keer David te gebruiken in uw hilarische column, in plaats van de clichématige Goliath - de grote voetbalclubs hebben het al zwaar genoeg te verduren. Wij die dachten dat u net als het leeuwendeel van uw collega's enkel begerige ogen had voor het Circus van Het Grote Geld, stellen nu deemoedig vast dat u zich het lot van de kleinere clubs minstens even hard aantrekt.

Wij danken u langs deze weg oprecht en kijken hunkerend uit naar uw volgende stukje.   

Met vriendelijke groet,

Namens Bocholt VV