en ja... we bekeren verder!

De wedstrijd van vanmiddag diende zich aan als lastig. Natuurlijk wel. RFC Seraing was de tegenstander, een ploeg uit de hoogste amateurklasse, en vreemd genoeg net dezelfde opponent als op een dag na die van vorig jaar. Zou het dan opnieuw met succes lukken?

Onze jongens begonnen erg sterk aan de wedstrijd, en de combinatie Odutayo - Bongiorno had al in het eerste kwartier voor succes moeten zorgen. Dit gebeurde niet, jammer genoeg, en zo kwam Seraing gaandeweg in de wedstrijd, meer bepaald via de snelle Sambu - de man die ook vorig jaar scoorde op KBVV, zoals gezegd bijna dag op dag een jaar geleden. Hij schoot een paar keer doorheen onze defensie, maar die stond pal. Zoals gewoonlijk, horen we u zeggen, maar we gaven nog niet mee dat Carlo Palmans in de opwarming afhaakte en we dus noodgedwongen met het onuitgegeven duo Scheelen - Dieme in het hart van de verdediging waren gestart. Wat deden ze het goed allebei. Ruben Scheelen haalde Sambu bijzonder sterk en bijzonder nodig terug, terwijl Kevin Dieme zowat elk steekje wist op te rapen dat zijn verdediging hier of daar liet vallen.

Onze jongens waren baas en speelden bijwijlen prima voetbal. Ben Didden - ook sterk vandaag - schoot op doel doch zijn schot werd gepareerd in hoekschop, waarop Ruben Scheelen wellicht de mooiste kans van de eerste helft over knalde.

Toch zouden we nog voor rusten scoren. Lance Voorjans leverde de perfecte voorzet en onze spits Henry Odutayo werkte perfect af (1-0). Ben Didden bracht nog een mooie vrije trap, doch daar bleef het bij. Een hoopgevende ruststand.

Na de pauze drukten onze jongens door, nog steeds niet gehinderd door het niveauverschil. Lance Voorjans liet twee puike kansen liggen, maar toen de doorgebroken Odutayo foutief werd gestuit in de zestien en hijzelf de elfmeter stijlvol omzette (2-0), waanden we ons zegezeker. 

Toch zou het nog nagelbijten worden. Seraing werd nog tot tien herleid na een schwalbe, maar het werd gaandeweg alle hens aan dek, zeker na de - onverwachte - 1-2. Stijn Wertelaers tekende echter voor twee sterke reddingen en onze jongens trokken de buit oververdiend over de streep. Een late rode kaart voor Van den Putte kon de pret niet meer bederven.

Slotsom? Een knalprestatie alweer van onze jongens tegen een op papier sterkere tegenstander, en een welverdiende kwalificatie. Wat hadden we het volgende week graag tegen onze buren van Esperanza opgenomen, doch helaas, het wordt reeksgenoot Wijgmaal. Hoe dan ook liggen we daar nu niet van wakker, we zijn zo trots, we zijn er weer zo dichtbij: winst volgende week betekent voor het derde jaar op rij een eersteklasser in de beker. 

Het was mooi vanmiddag, en het kan nog mooier. Afspraak op zondag 27 augustus!