(iets) te licht bevonden

Het was best een genietbare topper, gisternamiddag in het Damburgstadion, maar net zoals we het gevoel hadden dat het verschil tussen beide teams heus niet zo groot was, kregen we ook nooit het gevoel dat onze jongens die van Hasselt zouden verslaan. 

Er was behoorlijk wat publiek opgekomen voor de topwedstrijd van de tiende speeldag, wat zorgde voor een leuke sfeer rond het terrein. In de eerste helft zagen we begrijpelijkerwijs twee teams die de kat uit de boom keken en vooral geen fouten wilden maken. Toen de bezoekers een eerste keer echt kwamen dreigen, was het bingo. De Hasseltse aanvaller had slim gezien dat doelman Wertelaers een gaatje liet in de korte hoek en hij mikte het leder perfect in doel (0-1). Dit schudde ons elftal wel wakker, en er kwamen nu ook kansen voor KBVV, maar ze werden schielijk gemist. Toen een bezoekende aanvaller vlak voor rust opnieuw een onzekerheid achterin (vanuit buitenspel?) afstrafte (0-2), ontrolde zich het ideale scenario voor de ongeslagen leider. Een derde treffer bleef ons gelukkig nog bespaard.

Na de rust zouden onze jongens op jacht moeten naar een snelle tegentreffer om zo hopelijk de vlam nog in de pan te kunnen jagen. Helaas, we zagen te weinig snelheid, te weinig vernuft ook om het sterke Hasseltse blok te ontregelen. Coach Licata bracht met Watson en Ramaekers nog extra offensief geweld en gaandeweg werden er nu toch kansjes gecreëerd, al bleef het tegelijk uitkijken voor snedige bezoekende counters. Toen Christophe Bertjens tekende voor 1-2, laaide de hoop nog even op, maar het was te laat. 

Voor Bocholt VV een eerste thuisnederlaag, voor Sporting Hasselt het eerste periodekampioenschap, dat zijn de feiten. Kop op en met goede moed verder nu!