KBVV - sint-lenaarts 2-1

Het weer was slecht, de opkomst matig en de wedstrijd zelf... eigenlijk ook. Het was typisch zo'n namiddag waarop niets leek te lukken, en in een ruk door willen we de eerste helft op die manier ook samenvatten: KBVV kreeg niks voor mekaar en hekkensluiter Sint-Lenaarts mocht niets eens onverdiend gaan rusten met een 0-1 voorsprong.

Logisch toch dat we na de rust een felle thuisploeg hadden verwacht? Helaas, niets was minder waar. De wedstrijd kabbelde voort als een kabbelend beekje, en een grootse redding van Stijn Wertelaers voorkwam dat we op het uur al met blozende kaakjes de boeken dicht mochten doen. Het zou een kantelpunt blijken.

Het laatste halfuur was voor KBVV. We zagen nu wel het eentijdsvoetbal dat nodig is om dubbele verdedigingsgordels te ontmantelen, en dat gecombineerd met de nodige kilometers, werden onze jongens nu wel gevaarlijk. Gevaar dat meteen werd beloond: Ben Didden mag geen technische kraan zijn, qua torinstinct kennen ze hem wel in onze reeks (1-1). En ja, we wilden meer, maar de bezoekers verdedigden met de moed der wanhoop en zo leek het op een gelijkspel af te stevenen, tot daar dan het moment van topschutter Henry Odutayo was aangebroken. Pasje van Andy Peeters en vervolgens een persoonlijke actie, besloten met een opportunistisch balletje in de verste hoek: het werd alsnog 2-1.

En ja, natuurlijk dachten we nog even aan de afloop tegen Hasselt en tegen Tienen, maar - met alle respect gezegd voor de Kempense strijders - dit Sint-Lenaarts was niet van hetzelfde niveau als voornoemde clubs.

Het was niet goed vanmiddag, maar we pakken drie gouden punten en staan plots in de top vijf. Op naar volgende week!