soms is gewoon winnen voldoende...

We hadden er zoals steeds goede hoop op. Onze jongens zaten in een positieve flow en de bezoekers uit Kiewit beleven een moeilijk seizoen, en dus hoopten we dat KBVV nu eindelijk de ban in eigen huis zou weten te breken. 

De eerste helft bracht het te verwachten spelbeeld: onze jongens kwamen en Hades ving op. Dit leidde tot enkele prima mogelijkheden, maar naar kwalijke gewoonte werden ze gemist. De eerste helft kabbelde verder als een geruisloos beekje richting halftime.

Na rusten hoefde KBVV maar even op het gaspedaal te drukken of het stond 1-0. Een doorbraak op links (was het Bram Poell?), een scherpe voorzet en Tim Jeunen was er als de kippen bij om de voorsprong tegen de netten te duwen. Oef!

Nu zal het hek wel van de dam zijn, hoopten we, maar helaas, onze jongens zakten te ver in en acteerden te nerveus om richting 2-0 door te stomen - een wondermooie vrije trap van Carlo Palmans op de kruising niet te na gesproken.

Zo werd het toch nog bibberen. Hades kwam met de moed der wanhoop, in eerste instantie zonder echt doelgevaar, maar gaandeweg - we zaten dan al in de slotminuten - werd het steeds warmer voor het Bocholter doel. Dino Peljto had de bevrijdende treffer aan de voet na een sterke eenmansactie, maar miste schielijk en helemaal aan het eind (minuut 93) was het onze onvolprezen nummer 1 Danny Wintjens die de voorsprong met een kattensprong op het bord hield. Nogmaals... oef!

Weet u, voor ons hoeft het niet altijd mooi te zijn, soms is efficiënt gewoon goed genoeg. Drie punten en de blik weer vooruit: volgende week trekken we naar Wijgmaal!

(foto archief)