voetjes op de grond

Wie aan de rust van Spouwen-Mopertingen - Bocholt VV was vertrokken en later naar de eindstand had geïnformeerd, had er wellicht niets van geloofd: hoe was het in godsnaam mogelijk? Inderdaad, het contrast tussen de eerste en de tweede helft was gisteravond in Mopertingen bijzonder groot.

Onze jongens hadden vertrouwen getankt in de Beker en legden van bij de aftrap een verschroeiend tempo op. Met veel beweging en vloeiende combinaties imponeerden ze vriend en vijand en dit resulteerde logischerwijs in een 0-1 voorsprong (afstandsschot Henry Odutayo). Even later poeierde Alessandro Bongiorno op de onderkant van de lat en miste Edwin Wang de rebound op weer een schot van Bongiorno. Enkele dubieuze strafschopgevalletjes in de zestien van Spouwen-Mopertingen werden door de scheidsrechter genegeerd.

Kort voor de rust dan toch eens de thuisploeg. Een vrije trap werd door Stijn Wertelaers gepareerd en Kevin Dieme reageerde bijzonder alert op de afvallende bal. Een belangrijk moment, want luttele ogenblikken later zorgde Lance Voorjans (ex-SpoMo) na een actie van Enrico Pellegriti voor 0-2 en daar was bij het rustsignaal geen speld tussen te krijgen.

We stellen ons de vraag wat er zich tijdens de pauze in de kleedkamer van Spouwen-Mopertingen moet hebben afgespeeld - iets zegt ons dat coach Schoefs zijn gedachten de vrije loop heeft gelaten - want de thuisploeg tapte in de tweede helft uit een ander vaatje. Met veel enthousiasme en duelkracht trokken de geel-blauwen resoluut richting Bocholter doel, aanvankelijk zonder al te veel doelgevaar, maar het zat hen mee: de eerste doelkans was meteen raak (1-2) en niet veel later krulde Dingenen een perfecte vrije trap in de linkerbovenhoek (2-2), zodat plots alles weer te herdoen was. Waren onze jongens te zegezeker geweest? Even nog wisten ze het evenwicht te herstellen, met een kopbal van de sterk spelende Dieme in het zijnet, maar toch moesten ze de kelk tot op de bodem ledigen. Ali Yildiz kreeg onbegrijpelijk veel ruimte en knalde het leer acrobatisch voorbij de verbouwereerde Wertelaers, die net voordien nog met een puike redding had uitgepakt op een afstandsschot. 3-2, daar stonden we dan. In de slotminuten lukte niets meer en zo was de eerste nederlaag van het seizoen een feit.

Geen man overboord uiteraard, het seizoen is nog zo lang. Komende zaterdag ontvangen we Hades voor wat ongetwijfeld weer een geanimeerde derby zal worden en als we dan het KBVV van de eerste helft in Mopertingen aan het werk zien, maken we ons sterk dat Hades een warm avondje tegemoet gaat. Zien we onze jongens de zaken echter ondergaan zoals in de tweede helft, dan zal het erg moeilijk worden, vrezen we...

We hebben al mooie dingen gezien dit seizoen en staan nu weer met de voetjes op de grond. Lessen trekken en op naar volgende week!