voorbeschouwing sint lenaarts - bocholt vv

Dat ons eerste elftal dit seizoen uitstekend presteert, is een understatement. De bekercampagne was top, met als orgelpunt een verplaatsing naar KV Mechelen; en het verloop van de competitie wordt met de week meer intrigerend. Waren we het seizoen nog gestart met getemperde ambities, dan stellen we op heden vast dat onze jongens zich daar helemaal niets van hebben aangetrokken: tweede plaats, in eigen huis ongeslagen en met vier punten achterstand op THES Sport nog volop in de running voor het kampioenschap. We hoeven u niet te vertellen dat THES met andere wapens strijdt (zo haalde de leider er in de winterstop nog even een doorwinterde prof als Kevin Oris bij) en ook niet dat we - zie vorige week - graag putten uit onze jeugdopleiding. Als je dan de laatste rechte lijn in kan gaan in de kop van het klassement, ben je gewoon erg goed bezig.

Maar goed, eigen lof stinkt naar het schijnt. Het was ook niet allemaal rozengeur en maneschijn. Denken we maar even terug aan 12 november 2017, toen we een halfuur voor tijd niet eens onverdiend op een kouwelijke 0-1 stonden te kijken tegen hekkensluiter Sint-Lenaarts. Ben Didden en Henry Odutayo wisten toen in extremis de punten nog in Bocholt te houden. Laat datzelfde Sint-Lenaarts zaterdag opnieuw onze tegenstander zijn, nog steeds hekkensluiter, en nog steeds even link. Niet onderschatten dus!

Nog vijf wedstrijden, nog vijf keer alles geven en dan kijken waar we uitkomen. Succes jongens!