zinderend avondje damburg!

Het is bijna precies twee jaar geleden dat Beerschot-Wilrijk in het zand beet aan de Damburg. Het grote Beerschot-Wilrijk, met al die grote namen, moest toen zijn meerdere erkennen in de elf strijders van Bocholt VV, hetgeen na de wedstrijd zorgde voor een explosie van vreugde in ons wit-zwarte kamp.

Een soortgelijk gevoel hadden we gisteravond. Onze jongens hebben gezwoegd, gelopen en gestreden voor elke bal, en werden daarvoor beloond.

Maar wat hadden ze het lastig, die van Bocholt. De eerste minuten waren nog voor ons, met enkele schuchtere doelpogingen van o.a. een bedrijvige Bongiorno, maar de bezoekers - THES Sport, met drie oude bekenden aan de aftrap - namen al snel het heft in handen. Stijn Wertelaers pakte in die moeilijke fase uit met enkele prima reddingen en onze jongens waren blij dat aan de rust de brilscore nog op het scorebord stond.

Net als vorig seizoen (toen werd het 3-3) barstte de strijd in de tweede helft helemaal los. Voorjans was Goossens komen aflossen en dat zorgde voor meer evenwicht in het middenveld, KBVV trok nu richting bezoekende doelmond. Bongiorno pakte uit met enkele gevaarlijke schoten en Vanhaen dwong de bezoekende doelman tot een prima redding. Zoals zo vaak viel het openingsdoelpunt echter aan de overkant. Voorzet van rechts en een bezoeker die moederziel alleen makkelijk kon afwerken (0-1). Wie dacht dat THES met al die grote namen op het veld de klus nu wel had geklaard, kwam echter bedrogen uit. Met een hartverwarmende inzet en ook wel prima combinaties trok KBVV in de aanval, en al snel met succes: nauwelijks vier minuten na de tegentreffer nam Dimitri Vanhaen een afvallende bal vol op de slof en tegen zo'n bom had de THES-doelman geen verhaal: 1-1, en dolle taferelen op en naast het veld. Ieder een punt, iedereen tevreden? Weer verkeerd gedacht. Het was de kleine Elias Ramaekers die zijn directe tegenstander Spruyt het leven bleef zuur maken - ondanks enkele gemene overtredingen van de ex-Bocholtenaar - en tot een hoekschop dwong. Die werd perfect voor doel geslingerd en het was de hoog opverende Ruben Scheelen die zorgde voor het ultieme delirium: heerlijke kopbal en 2-1!

Hoewel de ingevallen Bennassar nog dicht bij de gelijkmaker kwam en de scheidsrechter lang liet overspelen (het spel had in het begin van de tweede helft vijf minuten stilgelegen omwille van een rookgordijn opgetrokken door bezoekende supporters), hielden onze jongens vrij vlot stand en mochten ze bij het verlossende eindsignaal een verdiend feestje bouwen met hun enthousiaste supporters. 

Wat was het gisteravond genieten aan de Damburg, en dan moet het mooiste nog komen! Onze jongens wippen naar een gedeelde tweede plaats en spelen volgende week (zondagnamiddag) opnieuw in eigen huis. Dan ontvangen we... leider Spouwen-Mopertingen.

Het zijn geweldige tijden!