zuur, doch niet onterecht

Laten we het filosofisch bekijken: er zijn er die zeggen dat het glas steeds halfvol is, en er zijn er die zeggen dat het halfleeg is, en afhankelijk daarvan kan je een werkelijk gegeven steeds op twee manieren bekijken.

Brompotten als we zijn, hebben we natuurlijk luidop gevloekt toen KVK Tienen een 0-2 achterstand middels een penalty in de absolute slotfase alsnog wist uit te vlakken. Wéér twee verloren punten in de slotfase, net als vorige week tegen Hasselt. Waarom toch, knorren we dan, waarom toch slagen onze jongens er maar niet in om een wedstrijd te controleren en desnoods dood te doen? Bekijken we - zuchtend en blazend - de andere uitslagen en het klassement, dan zien we bovendien dat de concurrentie het niet zo goed deed en dat we met de drie punten die we tot vlak voor tijd op zak hadden, de top vijf in hadden kunnen sluipen en tot op twee punten van periodekampioen THES hadden kunnen naderen. Verdorie toch!

Als we echter positief zijn, moeten we stellen dat KBVV vandaag een puntje heeft gewonnen tegen een sterke(re) tegenstander. Stijn Wertelaers en ook wel wat geluk verijdelden heel wat lokale doelpogingen, zodat thuisploeg Tienen na een dik uur toch wel tegen de gang van het spel in 0-2 achterstond. Positief: KBVV toonde zich hyperefficiënt en scoorde - via de ook vandaag weer dodelijk trefzekere Henry Odutayo - twee keer uit nauwelijks meer mogelijkheden. Dat het aan het einde toch nog 2-2 stond, heeft in het klassement nauwelijks gevolgen. We lopen een puntje in op leider THES en stellen vast dat de top 9 op een zakdoek van vier punten bij mekaar staat. Dat opent perspectieven, hoe dan ook. En o ja, we zijn intussen zes wedstrijden ongeslagen, niemand in onze reeks kreeg dit al voor mekaar.

We zullen het er maar op houden dat het is wat het is. Volgende week komt Sint-Lenaarts op bezoek! 

(foto KVK Tienen, waarvoor dank)