zwaarbevochten punt

Er was de jaarlijkse ploegenvoorstelling en we speelden thuis tegen de laatste in het klassement, dan verwacht de burger drie punten middels een klinkende overwinning. Jammer genoeg zitten we in de hoek waar de klappen vallen. Met Alessandro Bongiorno, Enrico Pellegriti en Lance Voorjans in de lappenmand diende coach Licata te improviseren en zo - uitgerekend met de ploegenvoorstelling - heel wat jong geweld voor de leeuwen te gooien. Hoewel deze jongens hun stinkende best hebben gedaan, voelde je de onzekerheid in de Bocholter rangen. Twee keer diende KBVV terug te knokken vanuit achterstand, en met succes: het is twee keer gelukt.  

De bezoekers uit Hoogstraten wisten in deze competitie tot dit weekend amper een enkel punt te sprokkelen en keken begrijpelijkerwijs de kat uit de boom. KBVV wilde wel aanvallen, maar het was van meet af aan duidelijk dat een dodelijke counter in de achterhoofden spookte. Het resultaat was een slaapverwekkende pot voetbal vol goede intenties maar met weinig finesse. 

In het tweede kwartier brak de partij open, helaas echter aan de verkeerde kant. Een Hoogstraatse aanvaller mocht onbegrijpelijk vrij op Stijn Wertelaers af, maar die kwam autoritair z'n doel uit en verijdelde de uitgelezen kans. Wie dacht dat onze jongens de waarschuwing begrepen hadden, zat echter mis: erg matig uitverdedigen en een misser in onze verdediging zette opnieuw een roodhemd voor Wertelaers en deze keer was het raak: 0-1, en daar viel weinig op af te dingen.

De reactie liet gelukkig niet erg lang op zich wachten, al diende het - veeleer dan via een uitgespeelde kans - met een persoonlijke actie te gebeuren. Henry Odutayo sneed vanop rechts naar binnen en kanjerde het leer met de linker tegen de netten. 1-1, dat gaf moed, maar ook de Bocholtse vreugde was van korte duur: dom handspel in de zestien leidde tot een logische penalty en zo stond het vlak voor rust 1-2.

Na de rust hetzelfde spelbeeld: onze jongens wilden zo graag, maar kregen o zo weinig klaar. Toen we dan op het uur toch nog eens gevaarlijk in de buurt kwamen, was daar plots de 17-jarige invaller Elias Ramaekers om een afgevallen bal opportunistisch tegen de netten te tikken (2-2). Mooi moment voor zo'n jonge kerel!

Het slotkwartier verliep rommelig. KBVV slaagde er niet meer in de bezoekende verdediging te verschalken en mocht van geluk spreken dat Stijn Wertelaers bij de les was en de bezoekende spitsen niet. Zo bleef het 2-2, een resultaat waarmee beide partijen konden leven maar waar eigenlijk ook niemand iets mee opschiet.

Het was geen hoogstaande partij, maar de inzet van onze jonge ploeg maakte heel wat goed. Op naar volgende week, op naar Turnhout!