Wat waren we euforisch na de overtuigende zege tegen KVK Tienen, en met alle reden, maar voetbal is geen exacte wetenschap beste mensen, en zo werden we vandaag weer met de voeten op de grond gezet. SK Londerzeel wisselde deze week van trainer en of dat nu de volledige verklaring was of niet, feit is dat we vandaag een sterke tegenstander troffen. Na affluiten stond het 1-1 en daar konden we niet rouwig om zijn.

De thuisploeg toonde vanaf het beginsignaal dat de leiders uit Bocholt op geen cadeaus hoefden te rekenen. Onze jongens werden meteen onder druk gezet en mochten bij een ietwat vreemd schot van geluk spreken dat de lat in de weg lag. De reactie van onze kant kon echter ook tellen, want nog voor we vijf minuten ver waren wist Ricardo Kessels de 0-1 aan te tekenen. Een droomstart, ondanks alle lokale goede wil. Na de vroege achterstand bleef Londerzeel komen, maar echt gevaar bleef uit. We gingen de rust in met een kleine voorsprong.

In de tweede helft een ongewijzigd spelbeeld. Londerzeel probeerde de bakens te verzetten en een – toegegeven – minder goed Bocholt VV onderging het spel. Onze doelman Stijn Wertelaers wist even na het uur de meubelen nog te redden, maar tien minuten voor tijd was het raak: een mooie combinatie van de thuisploeg leidde tot de – opnieuw, toegegeven – verdiende gelijkmaker (1-1). Het dient gezegd dat onze jongens de rug nog rechtten en het slot voor hun rekening namen, maar helaas, verder dan een bal tegen de paal van Kevin Dieme kwamen we niet meer.

Korte evaluatie: een punt bij Londerzeel is zonder meer een goed resultaat, hoe is die ploeg in godsnaam in de onderste regionen van het klassement beland? Tweede punt: onze verdediging stond weer als een huis, we gaven ook vandaag bijzonder weinig weg. Eerlijke vaststelling: van het swingende spel van vorige week was vanmiddag weinig te merken. En ja: de leidersplaats zijn we weer kwijt. Slotbemerking: volgende week trekken we naar Hasselt voor een derby die zich meer dan ooit als bijzonder aantrekkelijk aankondigt. Tot dan!