We beleven heuglijke tijden aan de Damburg. Ons eerste elftal is de laatste weken tot op drie punten van leider Hasselt geslopen, scoorde tien doelpunten in de laatste twee wedstrijden (telkens op verplaatsing) en staat autoritair aan de leiding in het tweede periodekampioenschap. De combinaties lijken bovendien met de week vlotter te gaan en in de betere momenten komt het gevaar bij Bocholt VV werkelijk uit alle richtingen. Kortom, het loopt allemaal erg lekker dezer dagen.

Zondag kijken we FC Cappellen in de ogen en dat is – ondanks¬†alle bovenstaande hoera-berichten – toch een beetje onze¬†Angstgegner. Zo herinneren we ons nog heel goed hoe de Antwerpse traditieclub (112 jaar jong) eind april onze titeldromen kwam doorprikken, toen we bij een 1-0 voorsprong al iets te nadrukkelijk en al te zegezeker aan de allesbeslissende partij op THES begonnen te denken. Van een anticlimax gesproken…

Net zo’n uppercut moest Cappellen vorige week zelf verwerken. 2-0 voor tegen hekkensluiter Tongeren, dan ga je ervan uit dat het kat-in-bakkie is, maar niets bleek minder waar: Tongeren zorgde nog voor 2-3 en pakte tot haar eigen verbazing de drie punten mee. De charme van voetbal ligt soms nog in de onvoorspelbaarheid. De week voordien had Cappellen nog fameus gestunt door in Temse met de overwinning te gaan lopen.

Wat zal het zondag worden? Wouter Scheelen zal er helaas niet bij zijn, dat is toch wel een aderlating. Aan onze jongens nu om te tonen dat het ook kan zonder onze kwieke strateeg. Voluit voor drie punten in de laatste thuiswedstrijd van 2018!