De laatste loodjes zijn het alweer, zondag tegen FC Cappellen. Er is natuurlijk nog de eindronde – waarvoor maandag wordt geloot – en daarin willen we uiteraard geen modderfiguur slaan. Theoretisch maken we ook nog kans op de derde plaats, noem het een greintje prestige dat zondag nog mee te pikken valt.

Het is een grillig seizoen geweest. Begin augustus was het nog maar, of we lagen al uit de Beker van België, wat niet alleen sportief, maar ook voor de clubfinanciën steeds een bittere pil is. In de competitie was de start dan weer wel goed, met maar liefst zeven overwinningen in acht wedstrijden. Ook de latere kampioen Patro moest in Bocholt voor de bijl, en de verwachtingen waren meteen hooggespannen. Nadien volgde een verrassende nul op zes (Hoogstraten en Hasselt), en dan toch weer vijf overwinningen. Een nederlaag in Berchem vlak voor de winterstop – een moment waarop we nota bene de leidersplaats hadden kunnen innemen – luidde echter een bijzonder duistere winterperiode in, met amper zes punten op dertig en het even onvermijdelijke als spijtige ontslag van coach Mirko Licata. Met zeven op negen leek er na Pasen dan toch opnieuw beterschap te komen, maar de onverwachte nederlaag van vorige week tegen Hamme gooide roet in het eten.

Toch vonden we het allemaal niet zo slecht afgelopen zondag. Voetballend waren we – ook met tien man – minstens even goed, maar het valt toch op hoeveel kansen onze jongens nodig hebben om een doelpunt te maken. Laten we met het oog op de eindronde dus toch maar positief blijven, in het voetbal kan alles zo snel keren en dan vliegen de ballen er plots weer als vanzelf in. Misschien zondag al in Kapellen?