Beste supporters, het mag duidelijk zijn: we zitten in een mindere periode. De nederlaag tegen Spouwen-Mopertingen was even zuur als overbodig en even onverwacht als ongelukkig. Een uiterst degelijke eerste helft verdampte in een onbegrijpelijk krampachtige tweede. Het zal niemand verbazen dat deze uppercut nog even heeft nagezinderd binnen de club, maar de blik werd toch al snel weer vooruit gericht. Door de terugkeer van Andy Peeters al een eerste keer richting volgend seizoen, en natuurlijk ook richting komend weekend. Laat immers niemand gezegd hebben dat we dit seizoen als verloren beschouwen.

Komend weekend, dat betekent een lastige verplaatsing naar Duffel. Lastig, omdat we het er de voorbije jaren erg moeilijk hadden. De lokale FC – aangesloten bij de KBVB sinds 1923 en dus een leeftijdsgenoot van ons geliefde Bocholt VV – kwakkelt dit seizoen door het klassement en zal tegen een KBVV vol twijfels ongetwijfeld bloed ruiken. We mogen ons met andere woorden verwachten aan een warm onthaal.

Laten we de moed er toch maar in houden. De kwaliteiten die deze spelersgroep voor nieuwjaar tentoon spreidde, kunnen onmogelijk weg zijn. Als we even terugdenken aan vorige herfst, dan herinneren we ons hoe de geel-groenen in Bocholt na twaalf minuten al uitgeteld tegen het canvas waren gemept door een ontketend KBVV. Dan moeten we in Duffel toch ook iets kunnen gaan rapen? We rekenen zondag meer dan ooit op het eergevoel van onze jongens: zij zullen bepalen hoeveel ambitie we dit seizoen nog mogen koesteren.

Zondagmiddag, FC Duffel – Bocholt VV: we zijn benieuwd!